Tuomas Romu z Aker Arctic  nadal monitoruje międzynarodowe rejsy wzdłuż Przejścia Północno-Zachodniego. Tegoroczny sezon tranzytowy był krótszy niż w 2024 roku , rozpoczynając się nieco później i kończąc wcześniej.

Pierwszym statkiem, który wpłynął do Przejścia Północno-Zachodniego w tym roku, był statek towarowy Atlanticborg , 6 sierpnia. Ostatni statek, statek towarowy Thamesborg , opuścił Przejście 14 października.

Łącznie 13 statków pokonało całą trasę Przejścia Północno-Zachodniego, z czego trzy odbyły podróż w obie strony w tym samym sezonie. Spośród tych tranzytów, dziewięć odbyło się w kierunku zachodnim (trzy statki towarowe i sześć statków wycieczkowych), a siedem w kierunku wschodnim (dwa statki towarowe, cztery statki wycieczkowe i jeden tankowiec). Ponadto, jeden raz odbył się tranzyt transarktyczny nad Biegunem Północnym.

Większość rejsów odbywała się za pośrednictwem regularnych armatorów, takich jak holenderski armator Royal Wagenborg (pięć rejsów tranzytowych) i różne statki wycieczkowe. Jednak dwa statki – statek wycieczkowy Hanseatic Inspiration i produktowiec STI Donald C. Trauscht – odbyły swój pierwszy rejs.

Podobnie jak w latach ubiegłych, regionalna żegluga wspierała lokalne społeczności. Operacje Baffinland w porcie Milne zakończyły się wcześniej niż w jakimkolwiek poprzednim sezonie od rozpoczęcia eksportu w 2016 roku, przy znacznie mniejszej liczbie załadowanych masowców. W tym roku statki operowały tylko w sezonie na otwartym morzu, bez lodołamaczy w Milne.

Znane podróże

Jednym z najważniejszych wydarzeń sezonu był drugi transarktyczny rejs ekspedycyjnego statku wycieczkowego Le Commandant Charcot . Statek Polar Class 2 przepłynął ze Svalbardu na Alaskę przez Biegun Północny. Przełomowa wyprawa z zeszłego roku została opisana tutaj:Szwedzki lodołamacz badawczy Oden i kanadyjski lodołamacz CCGS Louis S. St-Laurent również przepłynęły nad Biegunem Północnym, aby zmapować dno Oceanu Arktycznego. Odbyło się to w ramach programu Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS).

Oprócz badań geologicznych, Oden przyczynił się do inicjatywy Polar Connect . Projekt ten bada możliwość instalacji nowych światłowodów między Europą a Azją przez Arktykę – przedsięwzięcie to ma potencjał zapewnienia szybszej i bezpieczniejszej globalnej łączności internetowej.

Podczas gdy Oden powrócił na Svalbard, CCGS Louis S. St-Laurent kontynuował podróż w kierunku Morza Beauforta.

Wśród statków towarowych, Alaskaborg odbył nieprzerwany rejs międzynarodowy z Tornio w Finlandii na Filipiny. Taagborg dostarczył ładunek w zatoce Bathurst, a następnie kontynuował rejs przez Przejście Północno-Zachodnie – nietypowy schemat, ponieważ statki towarowe zazwyczaj wracają z takich rejsów docelowych lub przepływają tranzytem bez zawijania do portu.

Tankowiec STI Donald C. Trauscht również ukończył pełny rejs, stając się zaledwie piątym tankowcem, który tego dokonał. W poprzednich latach rozładowywał ładunek w zatoce Bathurst Inlet, zanim zawrócił, ale w tym sezonie kontynuował podróż na wschód, ostatecznie okrążając Amerykę Północną, wracając na zachodnie wybrzeże przez Kanał Panamski.

Incydenty bezpieczeństwa

Chociaż większość podróży przebiegła bez zakłóceń, dwa incydenty unaoczniły ryzyko związane z żeglugą arktyczną.

6 września holenderski statek towarowy Thamesborg osiadł na mieliźnie w Cieśninie Franklina, w pobliżu bezludnych Wysp Tasmańskich. Kanadyjskie lodołamacze szybko zareagowały, aby zająć się sytuacją, a ładunek został przetransportowany na dwa inne statki. Statek pozostał na mieliźnie przez pięć tygodni, zanim został ponownie zdjęty z dna dzięki pomocy estońskiego lodołamacza wielozadaniowego MSV Botnica i lokalnego holownika Beverly M I.

Na szczęście nikt nie odniósł obrażeń ani nie doszło do zanieczyszczenia środowiska, ale zdarzenie to przypomina o pilnej potrzebie podjęcia wzmożonych środków bezpieczeństwa. Mapy nawigacyjne Przejścia Północno-Zachodniego pozostają niekompletne, a lokalne zasoby ratunkowe są ograniczone, co podkreśla konieczność sprowadzenia lodołamacza zza Atlantyku.

Drugi, mniejszy incydent miał miejsce, gdy statek towarowy Tiberborg został zmuszony do zawrócenia przed próbą tranzytu na zachód z powodu problemów technicznych. Choć nie są one związane z lodem ani płytką wodą, takie problemy techniczne są coraz bardziej prawdopodobne, ponieważ coraz więcej statków próbuje przepłynąć tą trasą, co podkreśla potrzebę przygotowania.

Wraz z nadejściem zimy, aktywność żeglugowa na Przejściu Północno-Zachodnim wygasa. Kolejne międzynarodowe tranzyty spodziewane są pod koniec lipca lub na początku sierpnia 2026 roku. Aby uzyskać więcej informacji, Instytut Badań Polarnych Scotta prowadzi obszerne rejestry rejsów przez Przejście Północno-Zachodnie, w tym rejsów mniejszych łodzi rekreacyjnych.

Nieodpowiedzialna żegluga na Północnej Drodze Morskiej

Aker Arctic nie monitoruje aktywnie Północnego Szlaku Morskiego od 2022 roku, ale aktywność na tym szlaku pozostaje wysoka. Wiele statków przepływających przez ten szlak to starsze tankowce objęte sankcjami, z niewystarczającymi wzmocnieniami lodowymi, przewożące rosyjską ropę naftową do Chin.

Niektóre z tych statków zostały opóźnione lub przekierowane z powodu utrzymującego się lodu morskiego na Morzu Wschodniosyberyjskim z zeszłej zimy. W porównaniu z Przejściem Północno-Zachodnim, tego typu operacje były szeroko krytykowane w mediach międzynarodowych jako nieodpowiedzialne.

Tekst: Catarina Stewen, Żródło:www.akerarctic.fi